WIZERUNEK

Krążę wciąż myślami dookoła Twojej osoby,
Nie mogę się oddalić.
Przychodzisz do mnie o różnych porach
I słyszę Twoje serce w oddali.
Widzę Twą drobną postać wijącą się po ulicy.
Widzę i rozmyślam.
Nachodzą mnie wizje nierealne,
Zepsute i gorzkie.
Czuję jak pękam w środku,
Czuję jak gniję.
Wszystko mi się przewraca, wszystko się plącze.
Moje myśli uciekają jak szalone.
Nie mogę ich złapać.
Chcę przetrwać, doczekać spotkania z Tobą.
Lecz czuję, że się załamię psychicznie.
Wciąż Twa rozmazana postać idąca ulicą-
Nie daje mi spokoju.
Obraz Twój marnieje w mojej głowie.

 
17.I.96